Cusco
Blijf op de hoogte en volg Jeroen
24 Augustus 2025 | Peru, Cuzco
Dag 32 en 33: 321 bungee in Cusco
Weer zo’n rustdag, die eigenlijk toch snel vol loopt. Ik sta laat op en kan nog net een ontbijt scoren in het hostel. Er zijn betaalde versies van het ontbijt beschikbaar, maar dat acht ik niet nodig. Dus dan maar de inbegrepen versie, die knap waardeloos blijkt. Tja, wat doe ik daarna ook al weer allemaal zo’n beetje. Oh ja, cash. Ik heb cash nodig en dat is natuurlijk weer gezeik, want verschillende automaten werken niet of accepteren mijn pas niet. Als ik toch geld heb loop ik nog even terug langs de action agency die ik op de heenweg al tegenkwam. En wederom laat ik me overhalen tot tal van activiteiten, die wederom om cash vragen, wiens bemachtiging wederom om een te groot aandeel van mijn tijd vraagt. Maar goed, morgenvroeg word ik dan maar weer eens rond de klok van 7 uur opgehaald.
Na nog wat vluchten boeken en toch maar weer wat was wegbrengen besluit ik lunch en diner te combineren. Ik vraag bij het hostel om een goedkope toko die kwaliteit biedt en die blijkt te bestaan. Voor nog geen 5 euro eet ik een heel goed te doen dagmenu, inclusief ijscoupe achteraf. Bij terugkomst in het hostel ga ik voor een middagtukkie dat uit de hand loopt en blijkt het die avond in het hostel weer te koud om fatsoenlijk tot schrijven over te kunnen gaan. Dan maar weer op tijd naar bed voor wat komen gaat.
Die volgende ochtend vangt aan met een paragliding activiteit. Hiermee ben ik niet onbekend vanuit mijn eerdere reisavonturen. Na de rit richting de berg inclusief meer blijft het lange tijd windstil, waardoor we lang moeten wachten voordat ik de lucht in mag. Dat ben ik niet gewend van de andere keren. Het uitzicht is mooi, maar ook niets bijzonders vergeleken bij wat ik gewend ben vanuit mijn ervaringen bij het Como meer en lake Bled. Ik zie vooral dorpjes en woestijngrond onder me. Het beloofde meer blijkt om de hoek te liggen. En dan komt de wind eindelijk de goede kant op. En we gaan. Het begin is altijd leuk. Snel wandelen. Rennen. En dan ben je ineens in de lucht. De camera moet ik zelf vasthouden en dat leidt niet alleen tot discussie over waar en hoe, maar ook tot kramp in mijn hand, waardoor ik minder het moment tot me neem. Na tien minuten zijn we al weer de lucht uit en geland. Ik heb te hoge verwachtingen gehad, waardoor het eigenlijk een beetje tegenviel. En dat is jammer. Want het blijft een uniek gevoel, dat paragliden. Ook voor maar 10 minuten boven woestijnlandschap met weinig wind en een te grote camera in je hand. En op de video’s is gelukkig ook nog goed terug te zien hoe mooi zo’n moment eigenlijk is.
Ik ben eigenlijk een beetje misselijk na het paragliden, wellicht doordat ik al verkouden was in combinatie met de activiteit. Ik kies er echter voor daar niet aan toe te geven voor wat komen gaat. Op de terugweg vanuit het paragliden word ik gedropt bij de plaats van bestemming. Ik kan nog even naar de wc, maar daarna gaat het allemaal heel snel. Het grote aftellen is begonnen.
3…. Je benen trillen wat. Is dit gezondheid gerelateerd? Nee, gewoon wat zenuwen, geef ik aan. Geen zorgen. Ik ben er klaar voor, geef ik nogmaals aan, als de kooi omhoog gaat. De instructies worden uitgebreid herhaald en doorgenomen. Er worden ook diverse video’s en foto’s genomen, waarin ik mijn naaste familie nog even vertrouwen geef in de goede afloop.
2… Ik loop het ‘plankje’ op met mijn tenen daar net iets buiten. Ik moet nog even lachen naar de drone. Het bewust meekrijgen van mijn omgeving is dan al lang verleden tijd. Je lichaam heeft zichzelf al zo vol met adrenaline gepompt dat je brein in feite alleen nog maar een video afspeelt waarbij op een gegeven moment een stop knop ingedrukt kan worden.
1… Bend your knees. Is er leven na de dood? Is de kerstman eigenlijk politiek rechts of links? En waarom worden we eigenlijk kaal, terwijl andere dat niet worden? Is dat rechtvaardig? En hoeveel seconden duren 128 meter eigenlijk? Vragen die je jezelf normaal gesproken niet stelt (nou ja, behalve die laatste dan als je je leerling een rekensom geeft), maar op dit moment dus wel.
Bungee… Ik twijfel niet. Niet een moment. Er was al geen weg meer terug vanaf het moment dat die kooi omhoog bewoog. Ik spring meteen. Aan alles wat daarna gebeurt heb ik nog een vage herinnering. Nou ja, vaag, een stuk sterker dan aan andere willekeurige 10 seconden in mijn leven. Dus eigenlijk best wel sterk. Ik herinner me dat ik me krachtig van het platform wegduw, zoals besproken. Dat ik vervolgens steeds sneller val (overeenkomstig de wetten van Newton, behalve dat daar geen elastiek bij betrokken is) en dat het me in eerste instantie niet lukt me los te wrikken op het commando ‘free yourself’, maar in tweede instantie wel. Maar bovenal herinner ik me nog de irritatie in mijn samengeknepen ballen na de eerste keer dat ik op en neer veer. En dat laatste is ook het eerste dat ik aangeef als ik weer op de grond sta.
Wat ik hierboven er niet bij vertel is dat ik voor de bungeejump nog een sling shot doe waarbij ik vanuit het niets met een elastiek tussen de 130 en 150 meter de lucht in wordt geschoten. De krachten op mijn lichaam zijn zo groot, dat ik zelfs een neksteun om krijg ter bescherming van mijn nek. Maar goed, ik gaf in mijn eerste verslag al aan dat ik deze vakantie chronologie af en toe even loslaat.
Bij terugkomst in het hostel ben ik nog misselijker. De braakneigingen zijn absoluut aanwezig en ik hang gedurende twee uur een beetje stoned boven de tafel van het hostel. Ik voel me bovenal trots en onoverwinnelijk. Ik heb het gevoel dat niets of niemand in het leven me nog echt naar beneden kan praten. Ik ben mentaal veel sterker. En hoe gek het ook moge klinken, los van een adrenaline exercitie geeft het doen van zo’n bungeejump (en vooraf een slingshot) een enorme hoeveelheid zelfvertrouwen.
Als ik weer een beetje tot leven kom die dag gebeurt er niet meer zo gek veel. Hongergevoel heb ik voorlopig nog niet. Ik drink veel water, upload foto’s en video’s, kijk veelvuldig naar vrouwen en overtuig mezelf dat ze mij als de ultieme catch zouden moeten zien en wacht op de bus van die avond. Een nachtbus die me naar het volgende avontuur gaat brengen. En met die bus rijd ik tevens eindelijk weg van de koude.
Video's:
Paragliding: https://youtu.be/0xGoivJG3_s
Paragliding: https://youtube.com/shorts/m5j_sSXiEro?feature=share
Paragliding: https://youtube.com/shorts/wzFNftifiJk?feature=share
Sling shot: https://youtu.be/2Nsx91oo6P4
Sling shot: https://youtu.be/m-8E2VEU3ec
Sling shot: https://youtu.be/7L9EMHEw3Us
Sling shot: https://youtu.be/vgDkmrEp08k
Sling shot: https://youtu.be/Yumrk16o9nE
Bungee jumping: https://youtu.be/ulGn7cH_nVo
Bungee jumping: https://youtu.be/tVuIEv9yQT0
Bungee jumping: https://youtu.be/wdg93g32e_k
Bungee jumping: https://youtu.be/OR_vBV7vdPQ
Bungee jumping: https://youtu.be/R6Go51qSv30
Bungee jumping: https://youtu.be/MD6iJUluJt4
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley