Puno
Blijf op de hoogte en volg Jeroen
20 Augustus 2025 | Peru, Puno
Dag 26 en 27: Puma de Puno, de condor van de hemel en de slang van de onderwereld.
Je kunt niet ongestoord Peru vanuit Bolivia binnenkomen, zonder eerst Lake Titicaca aan te doen. En zo wordt de busreis van la Paz richting Puno in Peru vrij plotseling onderbroken door een stop aan de rand van dit meer. Die stop had ik niet voorzien. Ik verwachtte een directe busrit van la Paz naar Puno met enkel een stop bij de grens voor paspoortcontrole. Als ik echter op Google maps kijkt wordt me de situatie duidelijk. Men kan niet bij de grens komen zonder lake Titicaca te doorkruisen. En dat wordt vervolgens ook duidelijk als wij voor een pont moeten betalen, terwijl de bus zelf op zijn eigen pont naar de overkant van het meer wordt getransporteerd. Vervolgens is er nog een tussenstop in Copacabana, deze is wel gepland. Voor een hike naar het uitzichtpunt is geen tijd meer, maar van een goede lunch genieten met uitzicht op het meer kan nog wel. Ik trakteer mezelf ook op een dessert. En daarna verlaat ik Bolivia echt. De grensovergang verloopt soepel, behalve dan dat de man nog even raar kijkt als hij geen stempel in mijn paspoort ziet staan… (weet je nog, dat gestempelde papiertje in plaats van een stempel in mijn paspoort bij binnenkomst), maar uiteindelijk gaat hij dan toch maar overstag. Het is al redelijk laat als ik in Puno aankom.
Over twee dagen staat de veelbesproken trekking richting Machu Picchu op het programma en ik heb dus nog stevig wat cash nodig. Dat blijkt weer een heel gedoe en uiteindelijk lukt het me de benodigde gelden uit een chagrijnige man te peuteren. Helaas gaat de zon dan al onder en besef ik me dat ik wellicht niets meer van Puno te zien krijg.
Maar dat is helaas te somber ingezien, want er is ook nog een verlicht uitzichtpunt in Puno, vertelt de vriendelijke, bescheiden receptionist van het hotel waar ik wederom een privé kamer heb geboekt, me. Dus ik neem een taxi naar de puma van Puno. Een uitzichtpunt waar je via een trap op een grote Puma kunt klimmen voor uitzichten over de verlichte stad aan lake Titicaca. Die van de Condor kan niet meer, want daar is het pikdonker, maar gelukkig zijn bij de puma van Puno ook nog een aantal slangen te bekennen. Ik sluit de dag af met een stevige wandeling in het verlaten donker met een portemonnee met veel cash en een goede pasta, omdat ik van mening ben dat ik voor de komende dagen wel wat energie kan gebruiken.
In Puno aangekomen werd ik oorspronkelijk direct door een vrouw benaderd, die een saaie busrit naar Cusco de volgende dag kan vervangen door een spectaculaire busrit met interessante tussenstops. Ze weet me over te halen. En deze rit richting Cusco blijkt inderdaad een schot in de roos. Er is nog een plekje te regelen, naast de gids.
De volgende dag haalt deze dame me op mijn hotel en we haasten richting de bus met tussenstops. De eerste tussenstop is een Inca museum. De gids vertelt over Wiracocha (die eigenlijk een veel langere naam heeft), de oppergod van de Inca en pre-Inca beschavingen. En over de heilige driedeling, de chakana, die ook om zijn nek hangt, waarbij de slang de onderwereld voorstelt, de puma de aarde, en de condor de hemel. De tweede stop is een punt dat uitzicht biedt op de twee bergketens die Puno en Cusco scheiden, aan de rechterhand de oriental en aan de linkerhand de oxidental. Dat levert mooie beelden op. De derde stop is een goede buffetlunch. De vierde stop is de meest bijzondere. We bezoeken Raqchi, een oude Inka nederzetting. We zijn getuige van de superieure bouwstijl van de Inca’s, waarbij een ‘metselwerk’ wordt laten zien, wat tot op de dag van vandaag een mysterie is. Verloren kennis. Het is puzzelen met stenen zonder cement. We krijgen zowel de tempels als de huizen voor de rijkelui als de huizen voor de armoe lijders te zien. En hoe de huizen zo stonden dat bij de zonnewende de zon precies tussen alle huizen door in een rechte uitgemeten lijn schijnt. De laatste stop is een kerk met Inca invloeden. De Spanjaarden wilden de Inca’s met zich meekrijgen door ze katholieke kerken te laten bouwen waar ze ook hun eigen invloeden in konden verwerken. Het gevolg is een katholieke kerk op een fundament van Inca puzzel ‘metselwerk’ en verschillende natuurgoden, zoals de bergen en de chakana, verwerkt in de schilderijen van Jezus, Maria en het kruis.
Het is al laat als ik uiteindelijk via een taxi in het hostel in Cusco belandt. De mannen die me inlichten over de Salkantay trek richting Machu Picchu de volgende dag zitten al klaar. Gelukkig heb ik mijn cash in orde. Ze spreken allebei goed Engels valt meteen op. De volgende dag mag ik om 03:15 uur uit de veren. We gaan een vijf dagen trekking in vier dagen doen, zo konden kosten worden bespaard. En tegen zo’n optie zegt een marathonloper geen nee.
Video's:
https://youtu.be/YZ6Fhc4kwbY
https://youtu.be/CPfmW-kMefM
https://youtu.be/zlYuTImWSpg
https://youtu.be/9k2rKBIY5-o
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
