Ljubljana

Dag 1: Socrates in Ljubljana

Na een probleemloze vlucht arriveer ik op de luchthaven van Ljubljana. Het regent. Ik heb mijn goede lederen jack aan en voel de dikke druppels op mijn hoofd kletsen als ik via de Transavia budget optie het vliegtuig via de buitenlucht moet verlaten. Mijn toch al niet al te royale hoeveelheid haar wordt als gevolg hiervan in dikke slierten bij elkaar geconcentreerd, die worden afgewisseld met naakte hoofdhuid. Geen fraai gezicht, maar gelukkig hoef ik er niet zelf naar te kijken.

Via een shuttelbus optie kom ik voor 14 euro aan in het centrum, waar mijn eerste hostel zich in voetgangersgebied bevindt. Langs de rivier loop ik richting mijn hostel, wat meteen een aardig uitzicht oplevert. Ik kan nog niet inchecken, dus na mijn bagage te stallen in de daartoe geschikte ruimte, besluit ik maar op pad te gaan voor een uitgebreide lunch. Dat kan best rond de klok van 11 uur als je om 3 uur in de nacht je bed alweer moest verlaten. Ik arriveer bij een traditioneel Sloveens restaurant waar ik meteen een aantal lokale lekkernijen combineer met een goed glas wijn. Achteraf neem ik een typisch Sloveens concert, dat zoet en lekker smaakt, maar waarvan de naam me ontschoten is. Het is nog verre van 15 uur, dus ik ga nog maar voor een wandelingetje. Ik kom wat smalle ventilatieschachten, stadhuisje, kerkjes, marktje en drakenbrugje tegen (de draak is het symbool voor Slovenië en de constructie van de brug klaarblijkelijk uniek), voordat ik bij de Venetiaans aandoende bruggenconcentratie over de rivier aankom. Na het inchecken in het hostel moet ik maar liefs acht trappen omhoog om bij de kamer op de vierde verdieping aan te komen. Aan een bijslaapdutje ben ik wel toe.

Rond de klok van 19 uur word ik wakker en ik denk dan nog de zonsondergang te mogen spotten. Dat valt tegen, want daarvoor moet je echt naar boven richting het kasteel en dat stel ik uit tot een volgende dag. Terwijl ik richting een lokaal Sloveens specialiteiten tentje loop dat ik die middag al tegenkwam luister ik naar een podcast waar de algehele geschiedenis van de filosofie en zijn grootste denkers de revue passeren. En na een aantal afleveringen over pre-Socratische filosofie mondt dit geheel uit in de irritante man die op de markt in het oude Griekenland een eeuw of vier voor Christus bij mensen het bloed onder de nagels vandaan haalde door Socratische conversaties aan te gaan, waaruit bleek dat ze eigenlijk geen donder wisten, ook al dachten ze van wel. Goed, dus ik kom bij dat lokale specialiteiten tentje aan en bestel een lekker worstje met brood. Smaakt beter dan het klinkt, zeker voor 5 euro. Daarna een lekker chocolade ijsje een eindje verderop, om af te sluiten met wat nachtelijke plaatjes van Slovenië.

Ik sluit de avond af in het hostel, waar ik alvast maar plannen smeed voor de nabije toekomst. Nog even denk ik terug aan Socrates. Op de markt in Ljubljana zie ik voor me hoe hij me aanspreekt en me vraagt waarom ik eigenlijk van reizen houd. ‘Vrijheid?’ antwoord ik. En waarom houd je dan zo van ‘vrijheid’ vraagt hij? `Omdat ik daardoor vrij ben in de keuzes die ik kan maken in het leven en mezelf niet hoef te laten leiden door maatschappelijke conventies en richtingen’ antwoord ik onzeker. ‘Maar hoe vrij ben je dan eigenlijk echt in je keuzes?’ antwoordt hij. Stel jezelf de vraag, lieve lezer, waarom reis jij eigenlijk en hoe vrij ben jij in de keuzes die jij maakt? Philosophize this!

Dag 2: Ljubljana from the sky

Rond een comfortabele 9 uur word ik wakker. Het tweede ontbijttentje op de lijst bij de receptie is degene die het dichtste bij is, dus ik besluit maar eens aan te doen. Geen goedkope, maar zeker ook geen slechte keuze, zo blijkt. Een combinatie van verse jus d’orange, thee en een luxe mengelmoes van ei, advocado, brood en kaas vormen mijn ontbijt.

Zo, je kunt de dag maar goed beginnen. Vervolgens doe ik een brug aan waar wordt geschilderd en tegelijkertijd pianomuziek wordt gecomponeerd. Een vrouw spreekt me enthousiast aan, want ook gisteren kwam ik er al achter dat ik als Westerse toerist hier voldoende opval. De meeste toeristen lijken hier toch uit Indië of Oost-Europa te komen en dat vind ik wel zo prettig. Ze vertelt me dat al het afval uit de rivier hier vandaag verzamelt wordt en wordt gewogen. Dit gewicht wordt vergeleken met dat van verleden jaar in de hoop dat de jaarlijks dalende trend kan worden voortgezet. Mooi project natuurlijk. Als ze aangeeft dat ik plaats kan nemen bij het kunstproject sla ik dat aanbod af, omdat een mooi kasteel op me schijnt te wachten.

De wandeling omhoog richting het kasteel is niet lang en de lange wachtrij bij de gondel die je ook naar boven brengt daardoor sterk overdreven. De uitzichten bovenaan zijn aardig, maar verre van exceptioneel vergeleken bij wat ik allemaal al heb mogen aanschouwen. Als ik een kaartje voor het kasteel koop verwacht ik vervolgens langs kasteelmuren te kunnen lopen en de diepte in te mogen staren, maar daar leent de bouw van dit kasteel zich niet voor. Het is een verzameling van een aantal musea, een toren met uitzicht en een wat langere muur met uitzicht. En daar waar uitzicht is laat ik mezelf dan ook maar mee fotograferen. Het licht op de bergen op de achtergrond is mooi. Achteraf doe ik nog een rondje om het kasteel heen en dan is het tijd voor lunch.

De dag ervoor kwam ik een restaurant tegen waar op de deur stond dat het een Michelèn ster was toebedeelt en allerlei prijzen had gekregen. Daarnaast is mijn reisgids lyrisch over de culinaire hoogstandjes in Ljubljana. En als je er dan toch bent. Dus ik sluit die deur maar eens open te gooien, in de verwachting dat alles al volgeboekt voor maanden. Niets is minder waar. Ik mag zo plaatsnemen, ook in mijn befaamde wandelschoenen (ja, nog steeds diezelfde en alles wat ze doorstaan hebben). Ik krijg een amuse van kaviaar vooraf, daarna een soep van Sloveense landbouwproducten (zoals alles in het restaurant geeft de serveerster trots aan), vervolgens een beef steak, om af te sluiten met een gekarameliseerde kaisersmaren (wow, de ultieme zoete climax!). Bij de rekening krijg ik nog een koekje van eigen deeg (letterlijk). Ik betaal slechts 40 euro een beetje.

Na de lunch ga ik richting het park waar ook mooie hikes zijn, maar de batterij van mijn telefoon zegt nee. Ik houd het derhalve bij een korte wandeling door het parkje om vervolgens terug te keren richting de lakens voor een welverdiende powernap.

De powernap wordt helaas licht verstoord door mijn slecht afgesloten dopper fles die water heeft gelekt. Het matras is plaatselijk doorweekt. Een uurtje powernap blijkt te kort, als ik met halve hoofdpijn wakker wordt, maar een uurtje extra doet al meer goed. Ik ben eigenlijk net te laat voor de zonsondergang als ik weer richting het kasteel klim, maar het levert desalniettemin weer wat mooi fotomateriaal op. Ik voel me weer jong als ik na een avondrondje om het kasteel weer naar beneden ga. De avond heeft iets magisch, zeker als je voor een kasteel staat en net een power nap achter de rug hebt.

Ook ditmaal heb ik al bedacht waar ik wil eten. Bij een kraam met veel vlees en muziek waar ik die avond ervoor ook al langs kwam. En zo eet ik veel goed Sloveens vlees, drink bier, eet ijs, luister ritmische opzwiepende muziek en keer vervolgens terug richting het hostel, waar een gedeeltelijk doorweekt matras mij niet al te warm onthaalt. 

Video's:

https://youtu.be/UXaZNp0Q4_Q

https://youtu.be/HMBNffKKeV0

https://youtu.be/QdQE9sz_aqE

https://youtu.be/UHpz6gLKvcE